December 1982 Gerry en ik vertrekken voor 6 weken naar het geboorteland van Gerry, Australië. Wij hebben daar een heerlijke tijd gehad en Gerry heeft er allemaal herinneringen kunnen ophalen. Voor mij, Carol, was het een hele ervaring. Nog nooit zo ver van huis geweest en voor het eerst in een vliegtuig helemaal naar Australië!! Het was een hele ervaring. Voor het eerst geen kerst en oud-nieuw jaar met mijn familie vieren. Het viel mij toen wel zwaar. Maar goed ben er wel doorheen gekomen en heb natuurlijk ook kunnen genieten van al het moois daar.

In februari 1983 komen wij weer in het koude Nederland aan en dat was toch wel weer heel erg wennen hoor. Dan bedenk je ineens, had ik maar wat beter genoten van al het moois daar, de blauwe zeeën, de ruimte, de lieve mensen, het mooie weer. Maar goed wij begonnen heel goed te beseffen dat wij toch wel heel erg verknocht waren aan Australië.

Gerry zou Gerry niet zijn als hij niet direct alle informatie begon in te winnen voor het emigreren naar Australië. Er werden al afspraken gemaakt bij de ambassade, begonnen wat familie in te lichten over de plannen. Daarna kwam ineens het besef van "willen wij eigenlijk wel alles achterlaten en daar opnieuw gaan beginnen". Voor mij, Carol, was het wel duidelijk dat ik het toch iets te heftig vond en durfde de stap niet te wagen en gelukkig had Gerry toch wel hetzelfde gevoel.

Wij niet getreurd, gingen gewoon door met gezellig leven in Nederland met in ons achterhoofd altijd dat lekkere Australië. De jaren streken voorbij, wij gingen trouwen, zo af en toe nog een huisje kopen, eigen zaak opzetten, en toch altijd nog aan Australië denkend.

Toen besloten wij eindelijk weer in December 2002 voor een vakantie naar Australië te gaan. Nou dat was dus weer heerlijk en bij Gerry en mij begon het weer te kriebelen. Januari 2003 keerde wij weer terug van onze vakantie en Gerry zou Gerry niet zijn om weer alles in touw te zetten om het voor 6 maanden te gaan proberen in het verre Australië. Nu ging het allemaal echt gebeuren. Daar gingen wij met de kids in september 2003 voor 6 maanden.

We hebben daar in een heerlijk huis gewoond in het Wassenaar van Noosa. Het hete" Noosa Waters". Donna ging voor 3 dagen in de week naar school en Jordan had 2 leerkrachten zijn vader en zijn moeder. Het was allemaal even wennen maar de 6 maanden zijn wij prima door gekomen. Donna leerde al een aardig woordje engels en had het reuze naar haar zin op school. Zelfs Jordan kon aan zijn nieuwe leerkrachten wennen. In de periode dat we daar waren, heeft het gevoel zeker weer heel erg geleefd om er te gaan wonen. Na familieberaad was besloten om na terugkomst in Nederland (maart 2004) het voor zes maanden te bekijken en in september 2004 een definitief besluit te nemen wat te doen.

Het waren 6 roerige maanden met wisselende gevoelens en een bijzonder schuldgevoel naar onze Jordan, die echt niet van plan was in Australië te gaan wonen, ondanks alle leuke dingen die hij daar heeft meegemaakt en heeft kunnen doen. Volgens hem woog dit niet op tegen het missen van familie en vrienden. Na heel veel praten heeft hij zich er dan toch bij neergelegd en geaccepteerd dat het heel goed mogelijk zou kunnen dat het allemaal toch ging gebeuren.

Eindelijk was het september 2004 en ja hoor toch besloten om die grote stap te gaan nemen. Wij zitten in tegenstelling tot 1983 in een heel andere positie. Gemini blijft lekker doorgaan onderleiding van hele goede familiecollega's , ons huis in Bergschenhoek is voor 2 jaar verhuurd, dus mochten wij na 2 jaar denken dat verre Australië was het toch ook niet helemaal dan kunnen wij in iedergeval weer in een vertrouwde omgeving terugkomen.

Wij gaan vanaf het nieuwe jaar de andere helft van ons (Gerry en Carol) leven en de kids hun hele leven door brengen in het heerlijke, tolerante, rustige, ruime, warme, verre Australië!!!!

Het gaat jullie allemaal goed en wij zullen jullie allemaal niet vergeten! Ook zullen wij jullie verblijden met onze bezoekjes naar Nederland!!!

Love you all and many xxxxxxxxxx

Donna, Jordan, Gerry en Carol